[ حديث ] نهم اصل : [ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي إِسْمَاعِيلَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ الْأَزْدِيِّ ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ الْعَبْدِيِّ ، عَنْ جَعْفَرٍ ، عَنْ آبَائِهِ ، عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليهم السلام ، قَالَ : ] « قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : لَاقَوْلَ إِلَّا بِعَمَلٍ ، وَلَا قَوْلَ وَلَا عَمَلَ إِلَّا بِنِيَّةٍ ، وَلَا قَوْلَ وَلَا عَمَلَ وَلَا نِيَّةَ إِلَّا بِإِصَابَةِ السُّنَّةِ » . شرح : گفت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله كه : مقبول نيست گفتار ، مگر با كردار . و مقبول نيست گفتار و كردار ، مگر با قصد رضاى اللَّه تعالى . و مقبول نيست گفتار و كردار و قصد رضاى اللَّه تعالى ، مگر با موافقت راه و روشى كه اللَّه تعالى قرار داده در بيّناتِ محكماتِ جميع كتاب‌هاى او و آن ، نهى از پيروى ظن و امر به سؤالِ « اهل الذكر » است . [ حديث ] دهم اصل : [ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ ] عَنْ جَابِرٍ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام ، قَالَ : قَالَ : « مَا مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَلَهُ شَرَةٌ وَفَتْرَةٌ ، فَمَنْ كَانَتْ فَتْرَتُهُ إِلَى سُنَّةٍ ، فَقَدِ اهْتَدى ، وَمَنْ كَانَتْ فَتْرَتُهُ إِلى بِدْعَةٍ ، فَقَدْ غَوى » . شرح : الشَّرَة ( به فتح شين بانقطه و فتح راء بىنقطهء مخفّفه و هاء ) : حرص دنيا ؛ و مىتواند بود كه به كسر شين و تشديد راء و تاء باشد ، به معنى رغبت در عبادت ، چنانچه مىآيد در « كِتَابُ الْإِيمَانِ وَالْكُفْرِ » در باب چهل و چهارم كه بعد از « بَابُ النِّيَة » است . الفَتْرَة ( به فتح فاء و سكون تاء دونقطه در بالا و راء بىنقطه و تاء تأنيث ) : بىرغبتى در دنيا و سستى . يعنى : روايت است از جابر ، از امام محمّد باقر عليه السلام جابر ، گفت كه : امام گفت كه : هيچ كس نيست ، مگر آن كه گاهى حرص دنيا دارد ، مثل آنچه در اوّل سنّ هر كس مىدارد و گاهى سستى در طلب دنيا دارد ، مثل آنچه هر كس را در وقت ملاحظهء بىاعتبارى دنيا و مرگ عزيزان مىباشد . پس هر كه بوده باشد سستى او در طلب دنيا با موافقت راه و روشى كه اللَّه تعالى قرار داده در بيّناتِ محكماتِ جميع كتاب‌هاى او و